Pedagogium - Pedagogika resocjalizacyjna
Pedagogika resocjalizacyjna to dział pedagogiki specjalnej parający się nauczaniem i wychowaniem osób z zaburzonym zachowaniem i nieprzystosowanych społecznie. Osoby takie poddaje się resocjalizacji. Istotą pedagogiki resocjalizacyjnej jest opis i wyjaśnianie procesów zachodzących pomiędzy wychowankiem a wychowawcą, a jako dyscypliny naukowej jest tworzenie założeń i wdrażanie projektów zmian w procesie kształtowania osobnika. Pedagogika resocjalizacyjna jest również określana pedagogiką niedostosowanych społecznie. Pedagogika resocjalizacyjna wywodzi się z pedagogiki specjalnej. Ta druga do końca XX wieku zakładała wykluczenie niedostosowanych osób. Następnie na zachodzie narodził się nurt pedagogiki integracyjnej na dzień obecny wchodzącej w założenia pedagogiki resocjalizacyjnej. Zamiast izolować jednostkę powinno się przywrócić ją społeczeństwu. Jedną z kluczowych przedstawicielek pedagogiki resocjalizacyjnej jest Maria Grzegorzewska, która w 1964 roku wydała w Polsce ksiazkę zatytułowaną "pedagogika specjalna". W 1952 roku został utworzony w Warszawie Polski Instytut Pedagogiki Specjalnej zajmujący się m. in działem pedagogiki resocjalizacyjnej. Od 1972 roku w jego miejscu istnieje IPSiR. Instytut Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji, wchodzący w skład Uniwersytetu Warszawskiego. Do jego w najwyższym stopniu znanych nauczycieli akademickich należą Stanisław Jedlewski (pedagog), Czesław Czapów (pedagog), Stanisław Walczak (prawnik), Adam Podgórecki (prawnik). Cele pedagogiki resocjalizacyjnej - uspołecznienie, zachowanie interesów grupy społecznej, wyraża
Adres www: http://130.182.21.199
