Historia biżuterii
Biżuteria to, w dwóch słowach, ozdoba ciała (jednak ubrania, na pewno, nie są biżuterią). Kobiety i mężczyźni od wieków odczuwali potrzebę ozdabiania swojego ciała, przede wszystkim w celach: -użytkowych (agrafy, brosze, i tym podobne), -ozdobnych (kolczyki, bransoletki ze srebra, i tak dalej), -religijnych (amulety, talizmany) Biżuteria wykorzystywana była jako symbol prestiżu, władzy, bądź przynależności klasowej. Najstarsza odkryta biżuteria ma ponad 100 tysięcy lat. Znalezione obiekty to przedziurawione muszle, które najprawdopodobniej służyły jako ozdoby (trudno powiedzieć, czy były to bransoletki, naszyjniki, czy jeszcze inne produkty). Jasno z tego wynika, że już od zarania dziejów Kobiety i mężczyźni próbowali przyozdabiać swoje własne ciała. Wraz z postępem technologicznym biżuteria stawała się coraz bardziej skomplikowana (najstarsze srebrne bransoletki mają około sześc tysięcy lat). Do wyrobu biżuterii zaczęto wykorzystywać metale szlachetne, takie jak złoto, srebro i platyna, a naszyjniki, , a ponadto inne wyroby, zaczęto a dodatkowo przyozdabiać pięknymi kamieniami szlachetnymi i półszlachetnymi, bursztynami, perłami, muszlami, i tak dalej. W dziewiętnastym wieku poziom technologii umożliwił powstawanie syntetycznych imitacji materiałów szlachetnych (przykładowo cyrkonie).
Biżuteria do dziś zachowała część własnych symbolicznych funkcji, dobrym przykładem jest pierścień zaręczynowy, bądź obrączki małżeńskie.
Biżuteria do dziś zachowała część własnych symbolicznych funkcji, dobrym przykładem jest pierścień zaręczynowy, bądź obrączki małżeńskie.
Adres www: http://33.232.252.132
